Skarby w babcinej szkatułki

Pomyślałam, że dzisiejsze święto to dobra sposobność do zaprezentowania moich skarbów - tych najprawdziwszych i najważniejszych, nie w materialnym słowa znaczeniu, lecz z powodu ogromnej wartości sentymentalnej, jaką owe przedmioty posiadają.

Podejrzewam, że nie pomylę się zbytnio twierdząc, że każda wielbicielka retro jest posiadaczką takich pamiątek lub prezentów - mowa jest o starej biżuterii, w szczególności tej, która należała do naszych przodków (czytaj: babć i prababek ;).

Będzie więc trochę nostalgicznie... i w sumie bardzo osobiście... mam nadzieję, że nie nudno.

Doskonale pamiętam, jak będąc dziewczynką, z lubością przeglądałam zawartość starej babcinnej szkatułki...
A że byłam "małą sroką" i ubóstwiałam świecidełka wszelakiej maści, to czynność ta urosła niemal do rangi rytuału - siadałyśmy z babcią, oglądaliśmy dokładnie każdą rzecz, a babcia cierpliwie, niezliczoną ilość razy opowiadała o pochodzeniu danego przedmiotu i historii z nim związanej.
Podobnie było dzisiaj - z tym że drogą telefoniczną ;)

• Kolczyki z rubinami - prababcia otrzymała je w prezencie od swojego męża, po czym odziedziczyła je moja babcia, a następnie trafiły do mnie:

• Pozłacany sekretnik - to pamiątkowy prezent, jaki babcia otrzymała od swojego trenera tańca z MDK (miała wówczas 14 lat, a więc był to 1950 rok). Doskonale pamiętam, że babcia nosiła w nim zdjęcie swoje oraz mojego dziadka:

• Metalowy krzyżyk z kryształowym oczkiem - babcia nie wie dokładnie z którego roku pochodzi - pamięta jedynie, że jej mama nosiła go jeszcze w czasach okupacji, więc niewątpliwie jest wiekowy:

• Ornamentowa kula - po raz kolejny to "tylko" pozłacany metal, ale dla mnie wart więcej niż złoto. Babcia kupiła sobie ten wisiorek w latach 60.:

• Różowa broszka z perełkami (ciut odrapanymi ;) - niestety babcia nie pamięta jej pochodzenia, ja kojarzę, że to pamiątka przywieziona z wakacji:

• Pierścionek z akwamarynem - dziadkowie kupili go na wakacjach w Ustroniu Morskim dla prababci (prawdopodobnie 1965 rok):